به رسمي كه مردم تباه ميشوند


  1. زندگيم را كه نگاه ميكنم تمام مدت رو صندلي اتهام نشسته بودم ، از وقتي سينه هام جوانه زد خجالت كشيدن عادتم شد بعد ها حتي نتوانستم از خودم. دفاع كنم ، فايده نداشت به هر حال متهم و زير سايه ابهام بودم.
  2. اگر روسريم عقب بود كه بهش اعتقاد نداشتم ، اگر فيلم خارجي با ويديو  ديده بودم اگر حجابم از نظر انها حجاب نبود ، اگر مايه دار بودم، اگر پاپتي بودم جرم بود، اكر سيگار ميكشيدم معتاد بودم اگر براي پريود رير چشمم گود رفته بود ، مخدر مصرف كرده بودم، اگر مربض بودم خودم را لوس كرده بودم، اگر. با مردي بيرون رفته بودم خراب شده بودم اگر موهام بلوند بود جنده بودم.
  3. اگر راي داده بودم متهم بودم اگر راي نداده بودم متهم بودم. اگر كار ميكردم كلاه بردار بودم اگر كار نميكردم مفت خور بود م اگر حرفم را ميزدم زبان دراز بودم اگر حقم را طلب ميكردم لكاته بودم
  4. در تمام لحظات عمرم  در تمام لحظات عمرمان  قضاوت شديم بدتر از ان خودمان را  قضاوت كرديم تا در ديد مردم بد نباشيم
  5. غافل از اينكه قادر به كنترل افكار مردم نبوديم فقط افكار خودمان را بيمار ميكرديم .
  • نگران اتفاق  هايي بوديم ،هستيم كه هرگز روي نداد.

    و اينجا در ناكجاي جاده زندگي چشم به گذشته دوختهً ايم در انتظار انتهاي راه منتظر فردايي كه هرگز نيامد.

  • به رسمي كه مردم تباه ميشوند
Advertisements

هشتم مارچ 


هشتم مارچ روز جهاني زن گرامي باد

چيزي درون انسانها بايدتغيير كند. درون انسانها تا زماني كه نگاه برابر  به زن و مرد درك نشده باشد ، هزاران روز زن هم كاري از پيش نخواهد برد .

اول خود زنها بايد اين نگاه برابر را درك كنند و باور كنند و به زن به ديده نوع دوم و جنس  ضعيف و نيازمند حمايت نكاه نكنند.

به اين شكل اگر قوانين هم كم و كاستي داشته باشند زنها قوي باقي ميمانند