زنی که خودش را روسپی میبند.


یکی از پر خواننده ترین وبلاگ های جهان وبلاگ یک خانمی است که شغل ایشان روسپی گری است..روزانه نویسی میکنه. این کار در هرجای دنیا که انجام بشه جسارت لازم داره. اما اینکه من بیام و با یک عکس فیک و یک اسم فیک تجربه های جنسی ام را تعریف کنم جسارت نیست.

در حد یک زن ایرانی یک ساختار شکنی میتوانه باشه فقط.انهم ساختار شکنی از نوع مبتذل

اما اینکه با اسم فیک و عکس فیک باز چیز هایی از یک زن بنویسم صفت های شخصی خودم را تعمیم دهم به همه زنان نه تنها جسارت نیست بلکه بی انصافی است.
بی انصافی نسبت به زن ایرانی که در جامعه ای زندگی میکند که قانون و ساختار قانونی مردانه دارد. زنی که لباسش را هم نمیتواند انتخاب کند.
یک بار نوشته بودند که ما زنها هر چی میکشیم از دست زنهاست .مصداق همین کلام است.تا روزی که برای خودمان مالکیت فرض میکنیم. تا روزی که برای خودمان تاریخ مصرف و تاریخ انقضا در نظر میگیریم.در کار ساختن جامعه ای از مردان هوسباز هستیم تا افسارمان را به دست بگیرند.
حالا هی دم از فمینیست بودن و حقوق زنان بزنیم وپرچم روشن فکریمان هم بالا باشد.
تا روزی که به زن نگاه جنسیتی داریم داستان همین است همین آش همین کاسه همین پایمال شدن حقوق زنا نه.
تا روزی که از هوشمان برای محکم کردن جایگاه خودمان استفاده نکنیم. و به جای هوش بدنمان را معیار بدانیم. داستان همین است.البته نوشتن در باره تجربه های جنسی یک نوع هوش است که با ان در وبلاگ  مخاطبان بسیاری میتوان جذب کرد. اما موفقیت نیست. بیشتر شبیه خود زنی است. اما ایا تا حالا مردی چنین کاری کرده. نه به خاطر اینکه مرد ها مودب تر هستند نه!

به خاطر اینکه مردان به خودشان نگاه جنسیتی ندارند.
تا روزی که زن بودن و مرد بودن برای تک تک انسانها جای ادم بودن را بگیرد. چرخ ما زنهای جهان سومی به همین روال میچرخد.

روزی باشد وقت ان برسد که ما زنها خودمان را دست بالا بگیریم.روسپی بودن هنر نیست. تنها قدیمی ترین شغل تاریخ است. تظاهر به روسپی بودن که دیگر جای خود دارد.

نوشته بالا را بعد از خواندن پست جدید وبلاگ مادیان وحشی نوشتم. اینکه چقدر جایگاه  زن بودن باید حقیر باشد که داشتن صفات مردانه مثل هوسبازی و میل به اغوا شدن  که صفاتی مردانه است برای یک زن موجه جلوه کند. و درباره اش بنویسد.

مردان هوسباز و تنوع طلب  در جامعه  حاصل  رفتار های زنان حقیر هستند.

Advertisements