افسوس های بی انتها


تلوزیون روشن است و نشان میدهد در دبی یک جشنوار فیلم جریان دارد. ستاره ها را از هالیوود حتی بالیووددعوت کردنده اند . فرش قرمز پهن شده. ملت با لباسهای دکولته و زیبا میایند و مصاحبه میکنند. عربها هم با دشاشه هاشون اون وسط . هنرپیشه های معروف در جشنواره پذیرایی میشوند. در کشور دبی پول خرج میکنند. مردم خوشحالند هیجان دارند.
متاسفانه به زبان عربی صحبت میکند و من فقط جسته گریخته مصاحبه ها را که عربی نیست متوجه میشوم.
یاد کشور خودمان میافتم. و جشنواره های فقیر فیلممان. ادم ها با وضو وارد میشوند. گوش تا گوش حجاب دارند.اول قران میخوانند. ملت انگار به مجلس ختم وارد شده باشند همه سنگین و رنگین. اگر دوتا سبد گل اضافه باشد و یا یکی حجابش شل تر وا مصیبتها و وا ویلا هاست که تیتر میشود.
برای هیچ کاری بوجه نداریم. حتی برای خرید دارو وتجهیز بیمارستانهایمان چه برسد برای تلف کردن در جشنواره های هنری و ساختن شادی برای مردم.
عربها مسلمانند و قرار است به بهشت بروند و مانیز قرار است این دنیا تعزیر بشویم پیغمبر بشویم پاک و مطهر وارد بهشت شده و از نعمتهای انجا یک روزی استفاده کنیم
حال انکه سر زمینمان مملو از نعمت است. دبی یک وجب هم خاک حاصلخیز ندارد. به جایش گردانندگان انجا سیاست  و روابط عمومی و مشاور های دانا دارند.
فکر میکنم فساد مثل طاعون مسری است. . به هر دری میزنند ما را از فساد معنوی دور نگهدارند. انقدر حس گناه بابت مسلمان بدونمان به ما القا میشود که مردم که زیر فشار ان همه مردم معمولی له شده اند. واما فساد مالی را مثل مثل طاعون به کشور های همسایه منتقل کرده ایم. کمتر کسی از داستان پولشویی و فساد مالی که در کشور ترکیه افشا شده بی خبر است. رسوایی ای که نام ایرانیان بلند مرتبه و تجار ایرانی هم در ان میدرخشد. اختلاس های نجومی کشور را به همسایه شمال غربی خود نیز انتقال داده ایم. مثل طاعون. طاعون بی اخلاقی سرزمین ما را بیمار کرده. حجاب هایمان که ملی باشد . ریش ها که به سر زانو ها برسد از دین داری. پیشانی های پینه بسته از جای مهر و تداوم سجود. ادم های همیشه با وضو. نما های خارجی این طاعون هستند.
اراده هایی که کارشنکنی میکنند در رابطه کشور مان با جهان زنده. اراده هایی که میل به ادامه تحریم ها منزوی شدن بیشتر کشور دارند همان همیشه وضو دار ها همان مردمان مومن اهل خدا که نفس کشیدن را هم تحت شرایطی حلا ل میدانند. همانها که دید خوبی به ازران شدن دلار ندارند انهایی که مردم را با عزا داری و غم سرگرم میکنند.
انهایی که مثل طاعون یک بیماری سیاه هستند که بر سرزمینمان سایه انداخته اند و از بالا تا پایین را به رشوه خواری و هدیه گرفتن وا داشته اند. انهایی که هر گز محاکمه نمیشوند. اگر بشوند در دادگاه شرکت نمی کنند و قوه قضاییه کشور را به سخره میگیرند . همان هایی که حکمی هم اگر بگیرند خنده دار است. کشور را به طاعون فساد مالی الوده کرده اند. درامد های کشور اگر دست به دست در وست اشنا نگردد و هزینه شود نه برای شادی و تندرستی مردم که برای زنده نگهداشتن اتش خشم و جنگ هزینه میشود.

اینجا  سر زمینی  است که فین  قتگاه امیر کبیر  هایش است.  و سر داری که میگوید هنر مندانی که از دست بیگانه جایزه میگیرند حقیرند.

Advertisements