تحریم ها ی هوشمند


تحریم های هوشمند چشم همه مان را دانه به دانه در میارد. درسته تحریم دارویی نیست و سقوط ریال روی کار خانه های دارو سازی اثر گذاشته.
برای کنترل تیروییدم دارو میخورم. دارو که نه گچ. دوز قرص ها استاندارد نیست.
هر روز بی حال خسته عصبی عصبی عصبی انگار یکی هم دستش روی گلوم مرتب در حال فشار دادن.
امروز تو ایینه دیدم با توجه به استفاده مرتب دارو یک گردوی گنده با پوست سبز از اون درشتها روی گردنم داره دهن کجی میکنه.
رفتم داروی خارجی گرفتم. امید وارم ورمش فرو کش کنه.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”تحریم ها ی هوشمند

  1. یه چیزی هست، اونم اینه که باید شکر کنی که توان ش – توان مالی اش – رو داشتی که قرص خارجی بخری
    اما قبل از اون باید خدا رو شکر کنی که قرص خارجی هنوز وجود داره
    اگه هیچ کدوم اینا هم نبود باید شکر می کردی که همین گچ داره تولید می شه و در بسته بندی قرص روونه بازار
    باور کن کارخونه های گچ هم درگیریشون کمتر نیست… تولید گچ هم سخت شده
    اگه همین گچ هم تولید نشه، باید با تلقین خوب بشی… باشه؟

    • چه لزومی داره که انسان اینقدر سخت زندگی کنه؟ مگر اینکه باور داشته باشیم انسان زاده گناه است برای امتحال الهی و چون خدا مرض داشته به زمین فرستاده شده.
      حق طبیعی هر انسانی حد اقل های نوشته شده در حقوق بشر است. اینکه چند سالی حماقت بر ما حکومت کد حقیقتی است که قابل انکار نیست..
      وگرنه حق هر انسانی زندگی راحت است. درستش اینه است که همه توی خیابان بنز سوار بشوند. همه باید در رفاه اسایش و ارامش باشند. خلاف این درست نیست.
      فکر نکنم ادمی باشم که برای دست یابی به دارو یا داشتن پولش بخوام شکر گذار باشم. به دنیا امده ایم که زندگی کنیم نه اینکه بابت رنده ماندمان حق حساب پردداخت کنیم. شرطی شده ایم از فشار به خدا

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.