جهت اموز رموز شوهر داری.


نوشته زیر بدون دخل و تصرف از یکی از دوستانم است. دوست مهربانی که هروقت مشکل داشتی میتوانی رویش حساب کنی که کاری حتما برایت انجام دهد . نه اون مدل ها که فقط تعارف میکنند.
وجه تشابه ما این است که هرد دو متولد 25 تیر هستیم. و هر دو یک پسر متولد 7 مهر داریم که فرزند اولمان است.
وقتی کسی در جای درستی قرار دارد. بدون شک باید باور کرد که همه کار هایش همانگونه درست است. مرد بودنش . دوست بودنش. شوهر بودنش و پدر بودنش و فرزند بودنش. ریس بودنش و کارمند بودنش. در همه جا به همان خوبی است که باید باشد.
به نوشته نگاه کنید. ریزه کاری هایی که در خانه می بیند. رنگ گیلاس ها حتی به یادش مانده. بوی عود و موزیک.
_________

Add a comment…
M Reza Kaamyab
Shared publicly – 10:43 AM
بعد خسته و بی حال دیروز رفتم خونه، به به و به به
اول از همه فضای نیمه تاریک خونه که گوشه و کنار با شمع روشن شده بود،به چشم میومد.
بوی عود جنگل بارانی هم شامه نواز بود،
روی میز توی جا یخی شیشه ویسکی با دو تا شات بنفش خودنمایی میکرد.
این شروع خوب با پخش آهنگ «با تو» ابی خوبتر شد،
تا برم تو اتاق و لباس عوض کنم، کادوهام هم رو میز ظاهر شدن،
خوب علاوه بر گوشی موبایل و کیف ، اون چیزی که بیش از همه خوشحالم کرد، اون کیف دف بود.
راستش خیلی سال بود که دف قبلیم پاره شده بود و با دیدن این کیف ذوق زده شدم.
تمام این کادوها با تم بنفش ملایم آراسته و کادو شده بود،باعث شد تمامی خستگی های این روزهامو فراموش کنم.
تمام اینها فقط و فقط توسط همسرم به تنهایی انجام شده بود که واقعا سورپرایز بزرگی بود.
کسری هم با شوق عجیبی بادکنک بازی میکرد و بالا پایین میپرید و از حسای خوب ما انرژی گرفته بود.

گل در بر و می در کف و معشوق به کام است
سلطان جهانم به چنین روز غلام است

Advertisements