چرا تماشای سریال ها


سریال دیدن اعتیاد میاورد.
یک زمانی بود ملت بیست و چهار ساعته مینشستند و سریال میدیدند. جوری که نمیشد برای ناهار و شام هم دیدشان . اولی چی بود اسمش اون که تو جزیره گیر افتاده بودند. بعد سریال فرار از زندان بود. بعد از اون فرندز و بعد خانم های خانه دار هیج هم عیبب نبود ونشانه روشنفکری هم بود. سریال اعتیاد اوره. حالا اگر کسی بشینیه و سریال حریم سلطان را تماشا کنه نشانه دامبول بودنه. چرا چون مجانیه؟ یا مثلا محتوی سریالهای امریکایی با دیگر سریالها خیلی فرق میکنه؟ در اصل همه شان یک داستان را میگویند.
سریال دیدن نشانه بی فکر بودن نیست. اما اعتراف میکنم وقتی خیلی دغدغه داشته باشی و گرفتار و افسرده باشی داستان یک فیلم را هم نمیتوانی دوساعت دنبال کنی . چه برسد به سریال.
انسانها برای فرار از فکر کردن مشکلات خودشان به تماشای مشکلات مردم در سریالها مینشینند. خود را در همان لباسها و همان زندگی میبینند. همان ها که برای ما حسرت شده. لباس پوشیدن. مرکز توجه بودن. درخشیدن. که مثل رفتار روزنامه خواندن یا اخبار گوش دادن اقایان که نشانه فهمیدگی و علاقه مندی انها به مسایل مهم است ولی در واقع فرار کردن انها از مشکلات خودشان است. همان کار سریال را میکند . با محتوای متفاوت و حقیقی تر . مثل دیدن فیلم مستند.
مرد ها اخبار گوش میکنند چون یک سری مسایلی و مشکلاتی را میشنوند که لزومی ندارد برای حل اقدامی به عمل اورند.

Advertisements