لباس زیر یا مواد مخدر


یک مغازه لباس زیر فروشی سراغ دارم که گاهی بهش سر میزنم. از جمله پریروز . چون اتاق پرو نداره میتوانی لباس خریداری شده را ببری خانه بپوشی و بیاری تعویض کنی.پریروز دوتا ناموس دون ازش گرفتم. وقتی رفتم خانه یکیش سایزش درست بود و دومی سایز جعبه اش درست بود. محتویات جعبه یک سایز دیگر بود. چون تردد ماشین ها هم زوج فرد شده در انتظار روز فرد امروز رفتم عوضش کنم.
اماکن ریخته بود تو پاساژ
لباس زیر فروش چراغ را خاموش کرده بود در را هم قفل .
جایی که ورود اقایان ممنوع است .
یک بار اصلا مغازه را ندیم . رفتم برگشتم دیدم تابلو زده باز است اما چراغش خاموش است در را که امتحان کردم خانم فروشنده گفت صبر کنید. یک صندلی از پشت در کشید کنار و قفل در را باز کرد. چراغ را هم روشن نکرد. گفت منکرات میاد به عکس روی جعبه ها گیر میده جریمه میکنه در را بستم و چراغ را خاموش کردم.
جعبه ناموس دون را گرفت یکی دیگه بهم داد.
تو تاریکی نه ایشون ونه من نشد سایز را بخونیم. حالت ادم های خلافکاری را داشتیم که دارند مخدر معامله میکنند. نگران بودیم نکنه الان بیان تو .
باز سایز محتویات جعبه با سایز روی جعبه فرق میکرد. یک بار دیگه باید برم عوض کنم.
یک تجربه های ما زنهای ایرانی تو زندگی داریم که این اجنبی خارجی ها به فکر کافر وملحدشون هم نمیرسه.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”لباس زیر یا مواد مخدر

  1. موضوع اینه که انقدر مجرم بودن راحته (مثلا چکمه ی روی کفش پوشیدن) که جرم حقیقی (مثل دزدی) هم ارج و قربش رو از دست داده!

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.