بدون عنوانی زنانه.


ز صبح دارم یک متن در باره خشونت های خانگی در ذهنم بالا و پایین میکنم که بنویسم و یا ننویسم. داستانش اینجوری شروع شد که یک متنی دیروز خواندم درباره خشونت بر علیه زنان و موارد خشونت که دو سه خطش هم مال خودم بود فک کنم جمع اوری شده بود. قرار بود شیرش کنم برای عموم. که نکردم فک کردم متن بهتری مینویسم و ان را میگذارم. شب سعی کردم عینک بد بینی را بردارم. و انسانی نگاه کنم.
بعد از انکه طی چهار سال حتی یک توجه کوچک از 600 نفر زن عضو فیس بوکم در مورد مسایل مربوط به زنان نگرفتم راستش یک کم جا خورده ام. تلاش برای کسانی که به ان تلاش نیاز ندارند. لزومی ندارد. ظاهرا وضع زنان در کشور ما زیاد هم بد نیست . زنان راضی هستند. باز مردان به اینجور مطالب توجه بیشتری نشان میدهند.
انچه ما تلاش میکنم در باره اش بنویسیم تا سطح اگاهی بیشتر شود و زنان زیر بار چنین زور هایی نروند ظاهرا به همزدن روابط نام دارد.
وقتی مشکلی نیست چرا باید چنین مشکلی بسازیم. ضمن اینکه من فعلا تو یک سایت مینویسم نه دریک وبلاگ و مسئولیتش مستقیما مربوط به خودم است.
تصمیم گرفتم مطلب دیگری در باره خشونت های خانگی ننویسم. چرا که انسانها به شکل مساوی از این نوع خشونت لذت میبرند یارنج میکشند. چه زن باشند وچه مرد.
****
دوسه روزی حوصله وفیلتر شکن برای نوشتن نداشتم. میدانم خواننده هایی دارم که به احترام بودنشان باید دست به قلم شوم. ضمن اینکه قرار نیست فقط خاطرات روزانه
بنویسم.
******
واما مطلب اصلی امروز برای اینکه دست خالی نروید.
مسابقه وبلاگ نویسی دویچه وله برگزار شد و وبلاگ برتر انتخاب شد. ارش سیگارپی برنده امسال بود. وبلاگ پنجره موفق به بردن این جایزه که به نوعی اسکار وبلاگ نویس ها هم هست شد.
گیس طلا رفته اوگاندا و کلا افریقا گردی. گیس طلای دو خط ونیم نویس تند تند ویک جا پست های بلند بلند میگذاره.
اینها اخبار وبلاگ نویسی هستند و تنها خبر هستند. چیزی که این روزها در وبلاگها و زندگی واقعی زیادتر با ان برخورد دارم یک جور روحیه نا امیدی است همه از خودشان بیزار شده اند.
راستش اینقدر وقت ندارم که بیام بنویسم که از خودم بیزارم ولی حقیقتش این است که این اپیدمی من را هم تحت تاثیر قرار داده.
ادم چ نمیدونه با عقل کل ها چی کار کنه. با از مابهترون چی کار کنه. با عن ها چی کار کنه. اصلا چی کار کنه که به این دنیا بدهکار نباشه. دنیای که مثل اینکه یک عده افتخار داه اند که در آن زندگی میکنند. وما به افتخار وجودشان باید سجده شکر به جای اوریم.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”بدون عنوانی زنانه.

  1. برای من هم جالب هست که آقایون بیشتر به مسائل حقوق و تساوی زن ها بها میدند ! و جای تعجب من اینکه چرا بعد از 4 سال و داشتن 600 فالور زن حتی یک کامنت خشک و خالی هم نذاشتن !! علت چیست خدا داند.

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.