گاهی نگرانی های من


ناو اینتر پرایز بزرگترین ناو هواپیما بر جهان وارد خلیج فارس شد.
دیروز صدای ضد هوایی در تهران شنیده شد.
از صدای ضد هوایی خیلی میترسم. اعصابم به هم می ریزه وبدنم شروع به لرزش میکنه. ته تغاری را اینجوری بود که حامله بودم بچه این همه صدمه خورد و هنوز باید گیر و نگران مشکلاتش باشیم.
البته همسایه بالایی ما دوقلو داره و اینقدر روی سقف صدای ضد هوایی در میارن که اگر هم صدایی آمده من فکر کردم دو قلوهای بالایی هستند.
اینکه یک ناو هوایپما بر امروز وارد خلیج فارس بشه و دیروز هواپیمای جاسوسی تا تهران بدون مزاحمت پرواز کند خبر خوبی نیست.
رایس دیروز یک سری پیش شرط برای ایران مطرح کرده . به نظر میرسد که غرب با تمام قوا قصد دارد به ایران فشار بیاورد. در حالی که خودشان هم میدانند ایران سلاح هسته ای نمیسازد.اما قصدشان از این همه فشار چه میتواند باشد. امریکا بعد از تجربه کویت و افغانستان و رکود اقتصادی سالهای اخیر با ایران وارد جنگ نمیشود. به چند دلیل مهم و قابل توجه.
افکار عمومی امریکا فرستادن سرباز های امریکا یی را به جبهه های جنگ خاور میانه نمی پسندد.
بعد از بحران اقتصادی چند سال گذشته بوجه لازم برای شروع یک جنگ دیگر را ندارد.
در عصر ارتباطات جنگ به روش ویتنام و افغانستان و کویت دیگر مفهوم ندارد.
جای تعجب اینجاست و ایم واقعا برای من سوال است که هدف دول غرب از راه انداختن این جنگ سرد روی روح و روان مردم ایران چه میتواند باشد. از اتحاذ تحریم های اقتصادی که مشکلات ان دامنگیر مردم ایران میشود چه کسی قرار است سود ببرد.
ونتیجه این همه هیاهو و گلی که به سر مردم ایران میمالند چه خواهد بود.
هرچند همه امیدوارند در دقیقه نود دولت مردان ایران پای میز مذاکره بروند و کوتاه بیایند. و قرار داد ترکمانچای دیگری امضا کنند.
****
با نوشتن افکارم را منظم میکنم تا از دلنگرانی هام کم کنم. در نیمه شب سردی که من وته تغاری جلو تلوزیون نشسته ایم و با اینتر نت سر خودمان را گرم میکنیم. نمیدانم چرا مثل بقیه ادم ها نمیرویم توی رختخواب و تا شب است وسپیده نزده بخوابیم.

Advertisements