من یک خلاف کار


یادم نمیره پستی که توکای مقدس بعد از مهاجرتش از ایران نوشت.  داستان این که ما سی سال هرکاری می کنیم خلاف است. از تماشای فیلم بگیر تا پوشیدن لباس و مسلما مراسم رختخواب و حتی نحوه ورود به دستشویی که وقتی تنگت گرفته نمیدونی پای چپ و راستت کدومه. خلاصه این که اسیر شیطانیم واین عذاب وجدان و حس گناهکاری یکی از روزمره های ماشده.  و مسلما جهنم جایگاه ابدی ماست. جل الخالق خدایا اصلا بهشت برای چی خلق کردی وقتی ادم را برای این افریدی که یا سر نماز و دعا باشه یا پای منبر در حال انسان خوب کلیشه ای بودن به روش صدا وسیما

خلاصه امروز من اخر خلافکار ها بودم.

از معدود کارهایی که گناه نداره یکی درس خواندن است. تا اینجاش درست.

بعد شهریه دانشگاه دادن هم که قاعدتا خلاف نیست دیگه.  از کشور خارج شدن هم خلاف نیست.  در خارج کشوردرس خواندن هم خلاف نیست. ارز خارج کردن هم خلاف نیست و اختلاس کردن هم خلاف نیست. اما ایرانی که باشی ذاتا خلاف کاری.موضوع را زیاد کش نمیدم.

برای شهریه دانشگاه پطرس باید ارز تهیه کنیم. و طبعا این ارز را از کشور خارج کنیم. موضوع اینجاست که شهریه دانشگاه و هزینه اجاره خانه غذا و ایاب وذهاب از مبلغی که پطرس مجازه ارز از کشور خارج کنه بیشتره. یعنی هر کاری کنی خلاف کاری.

معضل دوم تهیه این ارز است که دولت برای دانشجویان هیچ ایتمی در نظر نگرفته .

امروز عین قاچاقچی ها رفتم ارز قاچاق خریدم.  500 تومن از انچه دولت اعلام کرده گرونتر. در واقع خود دولت با در نظر نگرفتن ایتم های خاص دست سوداگردن ارز را باز گذاشته.

صرافی تعطیل است . یعنی میگه بانک مرکزی ارز نمیده و ما باید از دست مردم ارز بخریم . مردم هم که سرمایه شون را بردنت تبدیل به دلار کردن نمیاین ضرر کنن وارز را به قیمت مصوبه بفروشن.

ناچار دست به دامن کسی شدم که برای ساخت زیور الات ازش طلا تهیه میکردم . باهزار منت برام ارز تهیه کرده والان باید برم یک چهارم میلغ مورد نیاز را  با ارسن لوپن بازی   بگیرم وبیارم. تازه اگر عین فیلم های جیمز باندی وسط معمله پلیس ناجا سر نرسه و همه را بازداشت نکنه شانس اوردم.

تمام این معضلات به عهده دولت نیست. مردم هم مقصرند .مردم متاسفانه به معضلات دامن میزندد. والبته کسانی با مشکل ما هزینه های ان را باید پرداخت کنند.

ریسک پذیری برای سرمایه گذاری در ایران بالاست.

کشور برای ادامه حیات شهر وندانش نیاز به مراودات سیاسی و سرمایه گذاریهای خارجی دارد و پیشرفت وحیات حاصل نمیشود مگر با معاشرت با کشور های دیگر  .

یکی از دلایلی که این عدد ریسک پذیری سرمایه گذاری برای ایران بالاست سیاست های دولتی است و دلیل دیگر رفتار های مردم است.

اگر بخواهیم برای درامد زایی از صنعت توریسم بهره ببریم که تک محصولی نباشیم  یکی از باز دارنده ها بحث ویزا و وجود حجاب در ایران و محدودیت های دولتی است. قسمتی که بر دوش بخش خصوصی است به مراتب مدیریت بد تری دارد.

هتل ساخته میشود هزینه میشوداما رفتار کارمندان هتل و مدیریت هتل مناسب پذیرش توریست نیست. مقصودم از این پست این است که تا رفتار هایمان درست نباشد در همین نقطه افول میمانیم. برای حل شدن معضلات کشور نیاز به کار فرهنگی ری تک تک امت است. کار تربیتی باید انجام شود تا این امت تبدیل به ملت شود.  وباید از خودمان شروع کنیم. نفر به نفر

برای گذاشتن لینک وبلاگ نقشی در سایت های  سیاسی و غیره لطفا از نویسنده اجازه بگیرید.  بعد هم حرف را از زبان خودتان بزنید به من چرا استناد میکنید. این هم یکی از ان موارد تربیتی است که متذکر شدم.

 

 

 

Advertisements