باور های غلط زنانه .معیار های زن بودنمان را باز نگری کنیم.


چند روزیست که دوباره داستانهای زنان را می نویسم.

هدفم نشان دادن باور های غلطیست که در ناخود اگاه ما جا افتاده. باور هایی که جامعه مرد محور مدتها بر ان تاکید داشته که به عنوان یک حقیقت  مطلق  ملکه   مغز و رفتار ما زنان شده.

در این جامعه مطلقه که باشی به عنوان نیم دار نگاهت میکنند.  مثل کالای مرجوعی. که حق هیچ انسانی نیست. به همین دلیل  از خیلی حقوق خودشان صرف نظر میکنند . وخیلی از ارزشهای خودشان را از یاد میبرند.   فکر میکنند کم سوخته اند وساخته اند از نوع سوخته شدن را میخواهند تجربه کنند. تا معلوم شود به اندازه کافی ارزشمند هستند.

انسانها صرف نظر از مجرد بودن یا متاهل بودنشان. زن بودن یا مرد بودنشان ارزشمند هستند. شاید برای همین مسلمانان خواهر و برادرند یعنی صرف نظر از وضعیتشان با هم برابرند.

اما نگاه خود زنان به خودشان  بدترین نوع نگاه است. خانم دکتری که ازدواج نکرده به دلیل بالارفتن سنش * سن یکی از معیار های ارزش زنان است* در دام مرد متاهلی می افتد که از بخت بد میخواهد اولین کلاشی زندگیش را روی او تمرین کند. طلاق دادن  به شرط پول گرفتن. * قوانین حمایتی  از زنان کافی نیست.*

وقتی اجحافی به زنی میشود که خودش نیز باور دارد که این حقش نبوده باز برای از بین بردن این اجحاف ویا گرفتن ان حق به مراجع قانونی مراجعه نمی کند. این را نیز به حساب سنگین بودن و گذشت خود میگذارد. جمله حق گرفتنی است نه دادنی مصداق خود ما زنان است میل به مظلوم بودن انچنان در ما ریشه دوانده که  از ان لذت هم میبریم. یعنی لذت میبریم که زیر ظلم باشیم. اینجور بیشتر شهید هستیم انگار.  هیچ کس هم نمیاید راست راست حق نخواسته ما را فراهم کند. اگر حقی داریم برای بدست اوردنش باید بایستیم.

Advertisements